GLASBLOM

9 jaar in mijn hoofd en nu eindelijk op deze wereld.

Hallo! Ik ben Elsi. In 2017 begon mijn belangstelling voor het bewaren van bloemen. Net te laat voor mijn eigen bruidsboeket, dat ik veel te kort droogde en op een wit canvas plakte - zonder glas. De foto’s bespaar ik u, maar het plezier was er wél. Vanaf dat moment snuisterde ik in boeken, blogs en sociale media om alles te leren over dit ambacht.

Samen met mijn man maakte ik mijn eerste pers. Daarna kwamen er nog twee bij. Persen, wel te verstaan en ik was vertrokken. Maandelijks haalde of plukte ik bloemen langs de Leie en perste ze met wisselend resultaat. Gaandeweg leerde ik welke bloemen zich goed laten persen, hoe kleuren veranderen, dat bruin verrassend mooi is, en hoe vaak ik de absorberende lagen moet wisselen voor het beste resultaat. Ik maakte kaders voor familie, met bloemen uit hun eigen tuin. Misschien is het geen toeval dat dit zo natuurlijk aanvoelde: mijn papa keek tijdens wandelingen altijd naar de lucht om vogels te spotten, mijn mama naar de grond om wilde bloemen te determineren. Het blijkt dus toch wat genetisch te zijn.

Toch bleef het kriebelen: wat als ik dit ook voor anderen zou doen? Enkele maanden geleden doken mijn man en ik opnieuw de garage in. We maakten veertien extra persen en een perskast voor al mijn materiaal. Ik legde Excel‑lijsten aan met droogtijden, bloemsoorten en technieken. Ik vond enthousiaste supporters in mijn vriendinnen, gezin en familie die vanaf het eerste moment in dit idee geloofden en geregeld polsten hoe het met mijn project ging.

De naam GLASBLOM lag al jaren te wachten in een schuif van mijn bureau. Ze ontstond bij één van de eerste bloemen die ik droogde: de vlasbloem, zo typisch voor de Leiestreek. En omdat ik werk met kaders, glas op glas, werd vlasbloem vanzelf glasblom.

Buiten Glasblom ben ik mama van 2 schatten van kinderen en professioneel muzikante. En oja, ook echtgenote van een lieve en handige man. En baasje van poes Hobbes.